PTEZ

Koncepcje spełnienia limitów Traktatu Akcesyjnego

Najważniejszą sprawą z obszaru ochrony środowiska, którą w ostatnim czsie zajmuje Zarząd PTEZ oraz Zespół Środowiskowy, to kolejne koncepcje MŚ na rozwiązanie problemu limitów emisyjnych SO2 i NOx zapisanych dla dużych źródeł spalania. Jedną z koncepcji analizowaną już od 2003 roku było wdrożenie Krajowego Planu Redukcji Emisji, jednakże opracowane dwie wersje tej formy wdrożenia Dyrektywy LCP nie zostały zaakceptowane przez Rząd. Dodatkowo analizę przeprowadzono z uwzględnieniem definicji źródła emisji „źródło=komin”. Związane było to z faktem, że we wrześniu 2005 r. Dyrekcja Generalna Środowisko Komisji Europejskiej wystosowała do Krajów Członkowskich informację, że obowiązującą w interpretacji KE definicją źródła spalania z Dyrektywy 2001/80/WE tzw. Dyrektywy LCP dla źródeł istniejących jest definicja „źródło=komin”.

Taka interpretacja definicji w opinii Europejskiej Unii Przemysłu Energetycznego – EURELECTRIC, w tym także sektora energetycznego Polski, a szczególnie elektrociepłowni, jest nieuzasadniona i bardzo niekorzystna, szczególnie dla takiej struktury energetyki wytwórczej, jaką ma Polska. Taka interpretacja spotkała się ze strony EURELECTRIC ze zdecydowanym sprzeciwem. EURELECTRIC zwrócił się do organizacji energetycznych krajów unijnych z prośbą o przedstawienie argumentów przeciwko przedmiotowej interpretacji zapisów Dyrektywy LCP. PTEZ przygotował na początku 2006 r. stanowisko w tym względzie, oparte o analizy ekonomiczne i techniczne przyjęcia definicji w interpretacji KE i przedstawił MG i MŚ.

W związku z tym, że wersja KPRE III nie znalazła akceptacji w środowisku elektroenergetyków, MŚ w lipcu 2006 r. zarysowało kolejną koncepcję spełnienia limitów Traktatu Akcesyjnego. Do dnia dzisiejszego przygotowanych zostało kilka koncepcji autorstwa MŚ , KASHE i stowarzyszeń jednakże nie udało się jak na razie znaleźć rozwiązania kompromisowego. PTEZ stio na stanowisku znalezienia rozwiązania które odpowiadałoby duchowi Dyrektywy LCP. Ostatnie propozycje KASHUE wydają się mieć szanse dla podjęcia kompromisowej decyzji.

Krajowy Program Rozdziału Uprawnień emisyjnych CO2

Uzyskane w ramach pierwszego Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień emisyjnych na lata 2005–2007 uprawnienia emisyjne CO2 oraz wyjątkowo ciepły rok 2005 pozwolił na to, że większość elektrociepłowni wygospodarowała pewne oszczędności w uprawnieniach, co pozwoliło na ich sprzedaż. Zatem rok 2006 to pierwsze doświadczenia elektrociepłowni na nowym rynku – rynku uprawnień emisyjnych. Ważniejszą jednakże sprawą dla elektrociepłowni było przygotowanie kolejnego KPRU na lata 2008–2012. Prace prowadzone były przez Ministerstwo Środowiska i Krajowego Administratora Systemu Handlu Emisjami (KASHUE). Zagadnieniem tym z ramienia PTEZ zajmował i zajmuje się nadal Zespół ds. Środowiskowych.

Dla wypracowania metody określenia puli uprawnień dla sektora elektrociepłowni zawodowych zrzeszonych w PTEZ oraz metody rozdziału tej puli między instalacje, zorganizowane zostały dwukrotnie spotkania przedstawicieli wszystkich zrzeszonych w PTEZ elektrociepłowni. Wypracowana metoda określenia puli sektora tzw. metoda podwójnego benchmarku została zaakceptowana przez Zarząd PTEZ, a następnie doradcę MŚ i przez KASHUE. Przyjęta została także metoda rozdziału uprawnień między instalacje bazująca na rzeczywistej emisji roku 2005 i elemencie efektywnościowym. Przedłożony do Komisji Europejskiej KPRU II pod koniec czerwca 2006 r. zawierał pulę dla elektrociepłowni 31 300 tys. ton CO2, co gwarantowało planowany rozwój elektrociepłowni.

Pod koniec sierpnia 2006 r. do władz polskich wpłynęły uwagi z KE do przedłożonego KPRU II, z których wynikało, że przedstawiona przez Polskę pula uprawnień napotka na problemy.. PTEZ wyznaczyło do zespołu doradczego dla MŚ do procesu rozmów i konsultacji z KE swoich przedstawicieli. Uczestniczyli oni w kilku naradach organizowanych wspólnie przez MŚ i KASHUE dla przygotowania strategii rozmów z KE. W grudniu 2006 r. oraz w styczniu 2007 r. grupa ekspertów z podsektorów objętych handlem emisjami i przedstawiciele MŚ i KASHUE spotkali się z przedstawicielami KE – DG Environment, DG Competition, DG Industry, DG Regions dla zaprezentowania argumentów w obronie polskiego KPRU II.
Decyzja KE z marca 2007 jest znana i jak wiemy bardzo niekorzystna dla Polski.
Oprócz prac nad KPRU II Zespół Środowiskowy przedłożył do MŚ uwagi do projektu zmiany ustawy o Handlu emisjami oraz do projektu wytycznych KE do zmian regulacji dot. monitorowania emisji.


Strona główna Wydarzenia Laur Białego Tygrysa dla PTEZ Wybór nowych Władz PTEZ Polityka energetyczna Polski do 2030r. Wytyczne do Dyrektywy CHP Stanowisko Polski ws. nowej Dyrektywy IPPC PTEZ Członkowie Władze Biuro Działalność PTEZ Bieżąca działalność Promocja gospodarki skojarzonej Prawo energetyczne Polityka energetyczna Polski Rynek energii elektrycznej Rynek ciepła Ochrona środowiska Współpraca europejska Ekonomika i finanse Statut Materiały do pobrania Prawo energetyczne Rozporządzenia wykonawcze Regulacje europejskie Inne Przydatne linki Strony rządowe Instytucje unijne i organizacje międzynarodowe Organizacje i instytucje branżowe Lista członków wspierających Kontakt	Ochrona środowiska jesteś tutaj: Strona główna Działalność PTEZ Ochrona środowiska Koncepcje spełnienia limitów Traktatu Akcesyjnego Najważniejszą sprawą z obszaru ochrony środowiska, którą w ostatnim czsie zajmuje Zarząd PTEZ oraz Zespół Środowiskowy, to kolejne koncepcje MŚ na rozwiązanie problemu limitów emisyjnych SO2 i NOx zapisanych dla dużych źródeł spalania. Jedną z koncepcji analizowaną już od 2003 roku było wdrożenie Krajowego Planu Redukcji Emisji, jednakże opracowane dwie wersje tej formy wdrożenia Dyrektywy LCP nie zostały zaakceptowane przez Rząd. Dodatkowo analizę przeprowadzono z uwzględnieniem definicji źródła emisji „źródło=komin”. Związane było to z faktem, że we wrześniu 2005 r. Dyrekcja Generalna Środowisko Komisji Europejskiej wystosowała do Krajów Członkowskich informację, że obowiązującą w interpretacji KE definicją źródła spalania z Dyrektywy 2001/80/WE tzw. Dyrektywy LCP dla źródeł istniejących jest definicja „źródło=komin”. Taka interpretacja definicji w opinii Europejskiej Unii Przemysłu Energetycznego – EURELECTRIC, w tym także sektora energetycznego Polski, a szczególnie elektrociepłowni, jest nieuzasadniona i bardzo niekorzystna, szczególnie dla takiej struktury energetyki wytwórczej, jaką ma Polska. Taka interpretacja spotkała się ze strony EURELECTRIC ze zdecydowanym sprzeciwem. EURELECTRIC zwrócił się do organizacji energetycznych krajów unijnych z prośbą o przedstawienie argumentów przeciwko przedmiotowej interpretacji zapisów Dyrektywy LCP. PTEZ przygotował na początku 2006 r. stanowisko w tym względzie, oparte o analizy ekonomiczne i techniczne przyjęcia definicji w interpretacji KE i przedstawił MG i MŚ. W związku z tym, że wersja KPRE III nie znalazła akceptacji w środowisku elektroenergetyków, MŚ w lipcu 2006 r. zarysowało kolejną koncepcję spełnienia limitów Traktatu Akcesyjnego. Do dnia dzisiejszego przygotowanych zostało kilka koncepcji autorstwa MŚ , KASHE i stowarzyszeń jednakże nie udało się jak na razie znaleźć rozwiązania kompromisowego. PTEZ stio na stanowisku znalezienia rozwiązania które odpowiadałoby duchowi Dyrektywy LCP. Ostatnie propozycje KASHUE wydają się mieć szanse dla podjęcia kompromisowej decyzji. Krajowy Program Rozdziału Uprawnień emisyjnych CO2 Uzyskane w ramach pierwszego Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień emisyjnych na lata 2005–2007 uprawnienia emisyjne CO2 oraz wyjątkowo ciepły rok 2005 pozwolił na to, że większość elektrociepłowni wygospodarowała pewne oszczędności w uprawnieniach, co pozwoliło na ich sprzedaż. Zatem rok 2006 to pierwsze doświadczenia elektrociepłowni na nowym rynku – rynku uprawnień emisyjnych. Ważniejszą jednakże sprawą dla elektrociepłowni było przygotowanie kolejnego KPRU na lata 2008–2012. Prace prowadzone były przez Ministerstwo Środowiska i Krajowego Administratora Systemu Handlu Emisjami (KASHUE). Zagadnieniem tym z ramienia PTEZ zajmował i zajmuje się nadal Zespół ds. Środowiskowych. Dla wypracowania metody określenia puli uprawnień dla sektora elektrociepłowni zawodowych zrzeszonych w PTEZ oraz metody rozdziału tej puli między instalacje, zorganizowane zostały dwukrotnie spotkania przedstawicieli wszystkich zrzeszonych w PTEZ elektrociepłowni. Wypracowana metoda określenia puli sektora tzw. metoda podwójnego benchmarku została zaakceptowana przez Zarząd PTEZ, a następnie doradcę MŚ i przez KASHUE. Przyjęta została także metoda rozdziału uprawnień między instalacje bazująca na rzeczywistej emisji roku 2005 i elemencie efektywnościowym. Przedłożony do Komisji Europejskiej KPRU II pod koniec czerwca 2006 r. zawierał pulę dla elektrociepłowni 31 300 tys. ton CO2, co gwarantowało planowany rozwój elektrociepłowni. Pod koniec sierpnia 2006 r. do władz polskich wpłynęły uwagi z KE do przedłożonego KPRU II, z których wynikało, że przedstawiona przez Polskę pula uprawnień napotka na problemy.. PTEZ wyznaczyło do zespołu doradczego dla MŚ do procesu rozmów i konsultacji z KE swoich przedstawicieli. Uczestniczyli oni w kilku naradach organizowanych wspólnie przez MŚ i KASHUE dla przygotowania strategii rozmów z KE. W grudniu 2006 r. oraz w styczniu 2007 r. grupa ekspertów z podsektorów objętych handlem emisjami i przedstawiciele MŚ i KASHUE spotkali się z przedstawicielami KE – DG Environment, DG Competition, DG Industry, DG Regions dla zaprezentowania argumentów w obronie polskiego KPRU II. Decyzja KE z marca 2007 jest znana i jak wiemy bardzo niekorzystna dla Polski. Oprócz prac nad KPRU II Zespół Środowiskowy przedłożył do MŚ uwagi do projektu zmiany ustawy o Handlu emisjami oraz do projektu wytycznych KE do zmian regulacji dot. monitorowania emisji.

(c) 2007 PTEZ.